إنّي إذا أبصرتُ شيئاً مُنكرا * أوقدتُ ناري ودَعوتُ قنبرا هرگاه چيز منكر و ناپسندى ديدم ، آتشم را بر افروختم و قنبر را طلبيدم . « 1 » نصر بن مزاحم نيز نقل كرده است زمانى كه امام على ( ع ) خبر بيعت عمرو عاص با معاويه را شنيد ، اشعارى سرود كه در يك بيت آن ، از قنبر ياد نمود و سخن حضرت ( ع ) در اين‌باره ، چنين است : « 2 » إنّي إذا المَوتُ دنا وحضَرا * شَمَّرتُ ثَوبي ودَعَوتُ قَنبرا قدِّم لوائي لا تؤخِّر حذرا * لن يدفع الحِذارُ ما قد قُدِّرا هرگاه مرگ نزديك آمد و حاضر شد ، قنبر را فرا خواندم ( و گفتم ) : پرچمم را بياور و تأخير و درنگ مكن كه درنگ ، تقدير را دفع نمىكند در قضيه ناودان خانه عباس بن عبدالمطلب كه پيامبر ( ص ) اجازه نصب آن را داده بود و خليفه دوم در دوره خلافت خود ، آن را از جايش كند ، امام على ( ع ) از قنبر خواست تا شمشير ذوالفقار را برايش بياورد و به او دستور داد كه بالاى بام برود و ناودان خانه عباس را در جاى خود ، نصب كند . « 3 »

--> ( 1 ) . اختيار معرفة الرجال ( رجال الكشّى ) ، ابوجعفر محمد بن الحسن الطوسى ، ص 74 ؛ الاختصاص ، ص 73 . ( 2 ) . وقعة صفين ، نصر بن مزاحم المنقرى ، 1410 ه . ق ، ص 43 . ( 3 ) . سفينة البحار ، ج 6 ، صص 116 و 117 . به نقل از بحار الانوار ، چاپ سنگى ، ج 8 ، ص 20 .